devrim icerde buyuyen bir cocuk
kah Rosinante’nin ustunde
yel degirmenlerine karsı don kisot
kah Versailles ordusunun karsısında
komin’de carpısan komutan Louise Michel
kah kalemiyle kalkan sınıfına
kah dalgacı,kah üzgün,kah kavgacı

fakat gün sayıyor gün
damıtarak topragının karanlıgını
aydınlıgını iciyor tarihinin
önceleri az az,sonra daha çok,daha çok
cılız sıska vucudu kuvvetleniyor gün gün
hazırlanıyor bagrından fırlamaya topragının
hazırlanıyor devrim son kez mayalamaya gelecegi

ibrahim yaylalı
mart-2012

bügün komün komutanı Louise Michel

zeytinburnunda genç bir barikatcı

tarihin tüm direnişlerini

aynı kararlılık, aynı cesaret,aynı inançla

toplamış taburunda bugün

düşmana karşı haykırıyor bugünde

her dilde yasaşın komün

en önde çocuklar barikatın arkasında

sonra birbirleriyle yarış halinde genç komünerler

anneler hemen cocukların arkasında

herkes eşit burada bugün

kurt kuzuyla,anne çocuğuyla yoldaş

ölüm kol geziyor merkezefendide bugün

ya biz ya onlar,ya biz ya onlar

koşma dedim çocuk kosma

ileride barikat,ileride ölüm

o dedi ben gideceğim tutma

ölüm haraketsizlikte,kabullenmede barikatı

ders bir, komün sürekli öğrenmektir

ne bilgi ne yaş,aşar hepsini barikat aşar

bazen küçük yoldaşına sen yol gösterirsin

bazen küçük yoldaş sana yol gösterir

ders iki,bazen sen barikatı taşırsın

bazende barikat seni ileriye taşır

durma cocuk,durma

dur desemde durma

merkezefendi’de barikatta ik sınıf karşı karşıya

ya varsın ya yoksun,ya kölelik ya özgürlük

aşman gerek barikatı aşman gerek

ölüm hareketsizlikte,kabullenmede barikatı

Brecht i dinle, köleler biziz

kimse hayatı alıp koymayacak önümüze

bu barikat sana,bana,tüm kölelere

bugün olmadı lakin yarın aşılacak barikat

ya varsın ya yoksun,ya kölelik ya özgürlük

ibrahim yaylalı

yer:İstanbul Newrozu,merkezefendi barikatı(2012)

Vurgunsuz Sabahlara Uyanmak kitabından bir şiiri:

Güneşkök
Soluk aldırmayacak gibi,
Göz açtırmayacak gibi,
Ne denli azgın olursa olsun karakış
Baharın yolu kesilmez çocuğum.
Yürürken başına bir taş düşer kiminin,
Kimi idam sehpalarından taşar.
Türkülerde şiirlerde bulursun onu artık
Ama İsa gibi değil ha,
İnsan gibi çocuğum.

Güngör Gençay

Մենք սպաննուածներն ենք: Սրբազան հայրենիքի սիրոյն սպաննուած մանրամասնութիւններ ենք: Մեծ տպաքանակով լոյս տեսնող թերթերը չեն անդրադառնար մեր սպանութեան:

Մենք մեռելներ ենք: Եւ քանի որ պետութիւնը սպաննած է’ անպայման որ մեղաւոր ենք:

Գիտցէք տեսնեմ

Զինուորները սուինի հարուածով իրանը կը ճեղքեն յղի կնոջ: Մէկ ուրիշին կոկորդը կը մորթեն: Դիակները իրարու վրայ դիզուած, գետի հոսանքին կը խառնուին: Գետը արեան գոյնով կը հոսի:

Վերեւ նկարագրուած դէպքը Թուրքիոյ հանրապետութեան ո՞ր թուականը կը յիշեցնէ:

Ա- 1977-1938

Բ- 1915-1980

Գ- 1938-1915

Դ- 1938-1980